Copyright © 2019 - wszystkie prawa zastrzeżone.
eksmisja z nieruchomości
Niechciani lokatorzy

Eksmisja lokatora

Eksmisja to konsekwencja niewywiązania się z płatności za użytkowany lokal, czy też braku dostosowania do obowiązujących norm prawnych i społecznych. Począwszy od 1 listopada aż do 31 marca włącznie obowiązuje zakaz eksmisji, jednakże prawo przewidziało kilka wyjątków na tę okoliczność. Na przysłowiowy bruk mogą w tym okresie trafić osoby dopuszczające się przemocy w rodzinie, będące stroną umowy najmu instytucjonalnego lub nielegitymujące się tytułem prawnym uprawniającym do zajmowania danego lokalu. Wedle definicji eksmisja na bruk, to usunięcie kogoś z nieruchomości bez uprzedniego zapewnienia mu lokalu zastępczego.

Kiedy dochodzi do eksmisji?

Najczęstszą przyczyną eksmisji jest zaleganie z płatnością za zajmowany lokal. Ponadto niekiedy mamy do czynienia z zajmowaniem nieruchomości pomimo ustania stosunku prawnego. Przykładem obrazującym tę sytuację jest dalsze zamieszkiwanie lokalu pomimo wypowiedzenia umowy najmu. Podnajęcie lokum również wiążę się nierozerwalnie z eksmisją, a to ze względu na złamanie warunków umowy zawartej między wynajmującym a najemcą. Niedostosowanie się do ogólnie przyjętych norm współżycia społecznego również może stać się przyczyną. Mowa tu o sytuacji, kiedy to eksmisja następuje na wniosek wystosowany przez właściciela innego lokalu znajdującego się w tym samym budynku. W wyjątkowych przypadkach można eksmitować właściciela danego mieszkania, a to ze względu na konieczność przeprowadzenia remontu czy też występującego zagrożenia w dalszym użytkowaniu budynku.

Specjalne warunki eksmisji

Ustawodawca nie przewidział w zapisach prawnych wyjątków, wobec których można byłoby mówić o bezwzględnym zakazie eksmisji. Natomiast istnieją pewne grupy, których eksmisja ma miejsce na innych zasadach. Otóż pierwszą z nich jest tak zwana grupa uprzywilejowana. W tym przypadku państwo polskie powinno niezwłocznie zapewnić lokal zastępczy. Grupa uprzywilejowanych obejmuje takie osoby jak: kobiety w ciąży, bezrobotni zarejestrowani w Powiatowym Urzędzie Pracy, małoletni niepełnosprawni, ubezwłasnowolnieni, ubodzy renciści i emeryci, obłożnie chorzy. Kolejną grupą, wobec której dokonuje się eksmisji na specjalnych zasadach, są osoby nieuprzywilejowane, to jest pozbawione prawa do otrzymania lokalu socjalnego. Wówczas eksmisja jest możliwa, o ile urzędnicy gminni zapewnią im tymczasowe lokum do zamieszkania. Ostatnią grupę eksmitowanych stanowią osoby, które posiadają najmniejsze prawa eksmisyjne. W przypadku ich eksmisji gmina nie jest zobowiązana do znalezienia lokalu zastępczego, gdyż osoby te mogą nocować w schroniskach dla bezdomnych czy też skorzystać z noclegowni.

Postępowanie w przypadku zagrożenia eksmisją

Przed wszczęciem procedury eksmisyjnej lokator otrzymuje wezwanie do dobrowolnego wydania lokalu. Jeżeli kwestia ta zostanie zaniedbana i niespełniona, wówczas najemca otrzyma wezwanie sądowe, w którym to zawiera się informację o 14 dniach kalendarzowych na sporządzenie pisemnej odpowiedzi na pozew. W przypadku procesu sądowego najemca powinien stawić się na wszystkich rozprawach i współpracować z organami państwowymi.

Dodaj komentarz